وجود کپک در محیطهای فرآوری مواد غذایی تهدیدی جدی برای ایمنی مواد غذایی، اعتبار برند و رعایت الزامات قانونی به شمار میرود. کپکها موجوداتی هاگساز هستند و هاگهای آنها در برابر بسیاری از ضدعفونیکنندههای رایج مقاوماند.
اسپورهای کپک در شرایطی رشد مییابند که شامل رطوبت و تراکم بالا، باقیماندههای آلی از ذرات غذا، تهویه نامناسب و آسیبپذیریهای ساختاری مانند نشت سقف و عایقبندی ضعیف است. با وجود اجرای پروتکلهای دقیق نظافت، کپک میتواند درون مکانهای متخلخلی مانند عایقها و پشت دیوارها ریشه بدواند.
بخار پراکسید هیدروژن (HPV) در برابر باکتریها و قارچها مؤثر است اما در نفوذ به نواحی متخلخل یا پنهان با مشکل مواجه میشود. پراستیک اسید (PAA) یک اکسیدکننده قوی است اما واکنشپذیری بالای آن میتواند موجب خوردگی تجهیزات شود. ازن (O₃) نیز در برابر اسپورهای کپک مؤثر است، اما ناپایداری و خورندگی شدید آن، کاربردش را در گندزدایی کامل تأسیسات محدود میکند.
دیاکسید کلر (ClO₂) در دمای اتاق به شکل گاز واقعی وجود دارد و امکان نفوذ یکنواخت به تمام فضاها از جمله شکافها، کانالهای سقف و پشت دیوارها را فراهم میکند. این ماده قادر است هاگهای کپک و مایکوتوکسینها را بدون رسوب زیانآور نابود کند و به نمک و آب بیضرر تجزیه میشود.
در مجموع، سمپاشی با گاز دیاکسید کلر تنها روش جامع و مؤثر برای حذف کامل کپک به شمار میرود؛ اگرچه پراکسید هیدروژن و پراستیک اسید میتوانند در نظافت روزمره نقش داشته باشند، اما در شرایط نیاز به رفع کامل آلودگی کپکی، کارایی لازم را ندارند.
منبع: ITP News — مشاهده مطلب اصلی
